” Herkesleşme ” Kitabından 12 Etkileyici Alıntı

Herkesleşme

1. Herkesleşme 

* Yola âşık birini sevme; onlar kalmayı değil, gitmeyi bilir.

* Zeyneb aniden elimi tutuverdi. Bu, ayın tam olarak güneşi örtmesi, bir serçenin korkusuzca size değecek kadar yaklaşması gibi bir şeydi. O anın bozulmaması için gözlerimi dahi kırpamıyor, sadece yutkunuyor ve hiçbir zaman ölmemeyi diliyordum.

* Herkesin bir yabancısı var, en iyi O’nun tanıdığı…

* Mesele , asıl sakınılası ve korkutucu olanın, sevgilim bir daha kimsenin beni anlamayacak olmasıymış. Çünkü ben anlaşılmanın , belki istemeden,yalnız senin bana bahşedeceğin bir lütuf olduğuna çoktan ikna olmuşum. Hiçbir şey demeden , hiç bitmeyecek bir suskunlukla, sana dünyaları anlatabilirmişim meğer. Bunu gecikerek , dahası kahrolarak anlıyorum. O yüzden beni sonradan tanıyanlar ya dilsiz ya da konuşmayı sevmeyen biri sanıyorlar. Bilmiyorlar; benim senden sonra anlatacak bir şeyim kalmadı..

* Bu dünyadaki yankım, bir ceset kokusundan ibaretti anlayacağınız.

* Zira bir daha göremeyeceğimiz herkes birer ölüdür.

* Sana büyük bir sır söyleyeceğim: Ölmek daha kolaydır sevmekten. Bundandır benim bu hayata katlanışım.

* Artık aramız, yarım kalmış bir cümle gibiydi…

* Sesimin yankılarını mazur görün, bu dipsiz kuyudan yukarıya başka türlü seslenemiyorum.

* Sevmek, insanların geleceklerini doğrudan ilgilendirecek kararlarına müdahil olma hakkını bize tanır mı?

* Yağmur, unutur mu hiç bulutunu?

* Unutmak, ne büyük bir lütuf!

 

Yazar: Tunç İlkman
Sayfa Sayısı: 160
Satın Al

PaylaşShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestShare on TumblrEmail this to someone

Bir cevap yazın