” Azil ” Kitabından 15 Alıntı

1. Azil

* Unutma ki zaman, gidecek yeri olmayanların evidir. Sadece zaman onları ileriye taşır. Ölümcül bir hastalığa sahip olan ile intihar etmekten yorgun düşenin ortak noktası, ilerleyen zamanda geri gidiyormuş gibi görünmeleridir. Ancak bu, ilerleyen bir trenin sadece son vagonuna kadar yürümeye benzer. Sonrası yoktur. Beden sahibi olan, ilerlemek zorundadır. Zamana güven. Yaşarken asla varamayacağın yerlere seni sadece o götürür. Oku ve zamana bırak..

* Ne de olsa deliydi. Ve delilerin canı, diğer insanlarinkinden farkli yanardı. Onlar, yanan canlarıyla ısınırlardı.

* Kağıtlar da, zarf da sararmıştı. Satın alındıkları tarihte renkleri mutlaka beyazdı,ancak sonbahar her yere ve her şeye geliyordu.

* İnsanlığın sonu, nerede durması gerektiğini bilmemekten gelecek.

* Sevgi, tırmananları birbirine bağlayan bir halattı. Biri düşerse diğerinin hayatta kalabilmesi için halatın kesilmesi gerekiyordu. Ancak sevgi, kesilemeyecek kadar kalın bir halattı ve sonunda herkes düşerdi.

* Her şey söylenmiş olabilir, ama ben daha söylemedim. Ve eğer ben söylemediysem her şey söylenmemiştir. Çünkü kimse benim gibi söyleyemez. Çünkü ben tekim. Çünkü daha önce söylenmiş olanları benim gibi söyleyebilecek kimse yok. Özgürlükten herkes söz etti. Ama ben değil. Komşum da etmedi. Onun komşusu da.Ancak herkesin özgürlükten söz ettiği gün, özgürlük, söylenmiş ve kapanmış bir konu olur. Dolayısıyla yaşanan bütün akılların süzgecinden geçene kadar bakir kalacak olan özgürlük düşüncesine ilişkin yaratımlar sürecektir.

* Hayat, yatılı bir misafirlik değil, günübirlik gidilen bir pikniktir.

* Güneşin söndüğünü sekiz dakika sonra anlarsın. O sekiz dakika boyunca hayatın sonsuza dek süreceğini sanırsın.

* Davranışa dönüşen düşünceler daima geçmişe aittir.

* İnsanlığın bin bir çabayla iki bin yılda yarattığı asgari ahlak, elli yılda televizyon tarafından çiğnenmiş ve on yılda internet tarafından yutulmuştu.

* Çamurdan bir maymun olmak, böyle bir şey olmalı. İçkiyi terk ettim. Herhangi bir bağımlılığım kalmadı. Ne para ne alkol. Oysa kapitalizmin Türkçesi madde bağımlılığıdır. Ve her madde parayla satılır. Ama ben bıraktım. Kapitalizmi de, alkolizmi de.

* Dünya, ben arayışına saygı duymuyor, hatta böylesi bir arayış içinde olanları cezalandırmak için çaba sarf ediyordu Dünya düzeneği,benini arayanlara acı vermek üzere kurulmuştu.

* Asil yaşayan adil ölmez.

* Yemek yedim. Herkes gibi. Düşündüm. Kimsenin yapamayacağı gibi. İzledim. Yüksek zihnimden dökülen düşünceler şelalesini.Hayal ettiğim her şeyi yapabileceğimi anladım. Ancak bilgiye ihtiyacım vardı, Daha çok bilgiye. Ve daha çok.

* Bilmediklerimiz, bilemeyeceğimiz kadar çok…

Yazar: Hakan Günday
Sayfa Sayısı: 216
Satın Al

PaylaşShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestShare on TumblrEmail this to someone

Bir cevap yazın